Wyreżyserował m.in. „Spadając” na podstawie "Ten, który spada" Sławomira Mrożka, „Wrzeciono” na podstawie "Kobiety z wydm" Abe Kobo i "Spal mnie" na podstawie sztuki "Absynt" Magdy Fertacz.

Wielokrotnie nagradzany za swoje spektakle na festiwalach teatrów nierepertuarowych.

Na scenie wystąpił po raz pierwszy w 1985 roku, często grał w reżyserowanych przez siebie spektaklach. 

 

Muzyczną wędrówkę zaczął w 1994 roku, komponując muzykę

na potrzeby własnych działań teatralnych.

Po 1999 roku zaczął współpracę z wokalistami, wokalistkami

i instrumentalistami (m.in. Barbara Wróblewska i Marek Grabowski "Litania", Kamila Klimczak i Zbigniew Kuźnik "Graj dalej, Valmont", Stan Michalak "Gaysha"), ale dopiero kilka lat później muzyka stała się w pełni autonomiczną ścieżką w jego życiu.

W ten sposób oprócz muzyki ilustracyjnej zaczął jako Yör tworzyć równolegle projekty o klubowym, nowoczesnym brzmieniu (m.in. z Olgą Czyżykiewicz "Sharpened lines", Hugh Maze "Everywhere" oraz w duecie Yör & Dünayev "Diamonds", "Hope")